Natchniona opisami Senty -  jej podrozy i sytuacji na lotniskach teraz moj opis wczorajszej "wyprawy" (praca) do Madrytu.

Polaczenie wybralam z przesiadka, zebym do poludnia mogla jeszcze popracowac i przygotowac reszte dokumentacji na rozmowy z klientem w Madrycie. Z firmy wyjechalam o czasie, nawet z godzina do przodu. Stojac na lotnisku przed automatem do check in pomyslalam, ze ciekawe jak to jest, jak sie nie ma dowodu albo paszportu- bo to byl pierwszy krok (zeskanowac dowod albo paszport) do dostania karty pokladowej. I w tym momencie z szybkoscia blyskawicy przelecialo mi przez glowe, ze JA nie mam dowodu, bo przed dwoma dniami dalam go mojej Mamie, zeby odebrala paczke w moim imieniu!!! Nie spanikowalam jeszcze, o nie- mialam na szczescie troche czasu. Zadzwonilam do T.- dobrze, ze mial wolne tego dnia I za godzine byl na lotnisku z paszportem I dowodem.

Poczlapalam do mojego samolotu i przegladajac papiery zastanawialam sie, dlaczego nie ma boarding (bylo juz 10 minut po czasie) i nikt sie nie stresuje. Az zobaczylam na tablicy, ze nas samolot bedzie o godzine spozniony. Wylot dopiero o 15:30. Samolot byl do Zurichu. Tam mialam 30 minut na przesiadke na samolot do Madrytu. Czyli z gory bylo wiadomo, ze na Madryt juz nie zdaze. A to byl jedyny juz samolot tego dnia z Zurychu do Madrytu. Swiss Air nie pozwolil przebukowac nas w Hamburgu- musielismy najpierw poleciec do Zurychu, zeby tam zadecydowali jak polecimy dalej. Dolecielismy na 17-ta do Zurychu. Tam chaos na lotnisku- nie bardzo wiedzielismy gdzie isc itd. Moj dalszy lot, o 19tej byl do …Frankfurtu!!! Czyli z powrotem do Niemiec, zeby stamtad o 21:30 wyleciec do Madrytu. Takze przepadla juz kolacja z klientami w pieknej madryckiej restauracji...

Zarowno samolot do Frankfurtu jak i samolot do Madrytu mialy ok. 30- 40 minutowe spoznienia. Czas ten spedzalismy siedzac w maszynie i czekaja na pozwolenie startu. W Madrycie wyladowalismy o 24:00 tej. Ale i tam spedzilismy 25 minut krazac po lotnisku, bo Hiszpanie nie mogli sie zdecydwac, gdzie wolno nam zaparkowac. Wsciekla, zmeczona i prawie z zero nadzieji ,ze moj bagaz tez dolecial stalam przy odbiorze bagazu- ale …niewiarygodne- dolecial!!!

Torby w garsc i do hotelu (zaraz przy lotnisku). Rzad taxi, Pan bardzo uprzejmy, gadka po hiszpansku, bagaz zapakowany ….jedziemy. Po tym jak powiedzialam, do jakiego hotelu jade- Pan wsciekly jak nic. Niby ja nie winna- ale stal juz 2 godziny czekajac na kurs (a wczoraj football i ruchu nie bylo) a ja tu jade do hotelu pod lotniskiem!!! Mowie mu Panie - sorry, ale ja przez ostatnie 12 godziny latalam po Europie bez celu I juz mi wszytko jedno- wiez mnie do hotelu! Zaplacilam mu 18 Euro zamiast 6 i pozegnialismy sie po przyjacielsku narzekajac jak nam ciezko I pocieszajac sie wzajemnie. Pan odjechal a ja w hotelu dowiaduje sie, ze nie ma mojej rezerwacji. No nie ma- bo Pan zawiozl mnie do innego hoteu. Mialo byc NH Barajas, a pan zawiozl mnie do Melía Barajas. Tja…byla juz 1-sza w nocy i wiedzac,ze mam wstac o 6 tej rano nie mialam juz sily jechac do “mojego” hotelu.

A dzisia, piszac ta notkej siedze juz wlasnie w samolocie do Hamburga - tym razem bezposrednim J. Rozmowy poszly znakomicie, cen nie opuscilismy, reklamacje byly nieuzasadnione – wiec moje wczorajsze latanie nie poszlo na marne J.

Podrozy samolotwych na ten miesiac wystarczy :)))

Swietowalismy w ubieglym tygodniu. Duzo! W pracy, w domu, nawet u klienta w Berlinie, bo akurat w dzien urodzin musialam tam jechac.

Sliczne prezenty, duzo serdecznosci i dobrych slow.

Miedzy innymi zyczenia mojej Au-pair Mamy:

 
...zu Deinem Geburtstag ganz herzliche Wünsche, vor allem Gelassenheit das alles schon noch so werden wird wie du es dir immer wünscht. Manche Dinge im Leben brauchen Zeit und die Umwege die das Leben so geht sind immer auch für etwas gut...

...niby ja to wszystko wiem i innym tez bym to napisala, ale...u siebie samej tak trudno to zastosowac. Bo ta  moja niecierpliwosc!!! Wszystko musi byc juz i teraz postanowione i od razu wykonane :)))

32 lata skonczone! Moze i cierpliwosc z czasem przyjdzie...

tja...trudno sie mowi. Zycie toczy sie dalej. Mimo, ze jestem troche (bardzo) zawiedziona...

Widocznie nie jest mi pisane w najblizszym czasie pozegnac sie z technicznymi problemami moich klientow :).

Adiós Projektleitung in der Außenwirtschaftsberatung der Handwerkskammer...

i wynosilo :)

Dubaj bedzie! Tylko 10 dni w kwietniu, ale przynajmniej mam sie juz na co cieszyc.

W pracy bylo miedzynarodowo w ubieglym tygodniu- wielki Sales Meeting 2008 - zjazd pracownikow z calego swiata. Bardzo lubie takie "wydarzenia" - przez kilka dni mam swoich Polakow, Hiszpanow i Brazylijczykow na zywo. Na zakonczenie sales-tygodnia w piatek byla wielka impreza z tancami do samego rana. Sobota spisana na straty, bo ciezko mi bylo wstac z lozka :)

I znowu zdalam sobie sprawe, ze to co robie na codzien to nie jest moje powolanie. Musze do ludzi, musze rozmawiac, przekonywac, zalatwiac, organizowac- najlepiej w kilku jezykach. Wtedy czuje sie w swoim zywiole. Cos nowego pojawilo sie na horyzoncie- w tym kierunku, ale boje sie zapeszyc,wiec na razie cicho sza :)

I tyle na dzis :)

chec wyjazdu! Chociazby na krotko- tydzien, dwa, miesiac - albo tylko weekend.

Chcialam do Nowego Jorku. I co? Nic- bo taki malpi cyrk z dostaniem wizy- nawet tej turystycznej, ze mi sie odechcialo wyjazdu. Rozmowa w ambasadzie w Berlinie, masa papierow (m.i. zaswiadczenie od pracodawcy o zarobkach itd.) i pewnie z moim szczesciem na koniec sie okaze, ze i tak mi tej wizy nie dadza :)!

Moze Dubaj? Albo po prostu Hiszpania?

Styczen- miesiac planow. W pracy planowanie szczegolowe planowanie roku - nie tylko w sensie wzrostu sprzedazy, nowych projekto, nowych pracownikow itd- ale tez jezeli chodzi o urlopy, szkolenia itd. 

A mnie juz nosi...Bo chce czegos nowego- nowych ludzi, nowych wyzwan! Codziennosc zrobila sie tak "blogo-spokojna"- w pracy pozycja stabilna, zaczely sie nawet drobne wyjazdy do niemieckich klientow a w lutym nawet 2 dni w Barcelonie. Wrednej szefowej sie pozbylam- jeszcze tylko od czasu do czasu musze z nia wspolpracowac- ale nie jestem juz od niej zalezna. I tak mi z tym dobrze! Baaardzo dobrze...Max zdrowy i fajny. Milosc kwitnie. Niby wszystko tak jak zawsze chcialam- stabilnie i pewnie, ale... No wlasnie - ALE!

Moze to wina pogody- bo za oknem deszcz bez przerwy, ponuro i ciemno. I tak mnie zebralo na filozofowanie :)